Claude เปิดความสามารถด้านเบราว์เซอร์พร้อมกันสองเรื่อง: Chrome ขึ้นสถานะ GA และ Cowork มีเบราว์เซอร์ในตัว

เมื่อวันที่ 26 สิงหาคม 2569 Anthropic ออกประกาศอย่างเป็นทางการสองฉบับในวันเดียวกัน ทั้งสองฉบับว่าด้วยเรื่องเดียวกัน คือการให้ Claude ใช้งานเบราว์เซอร์ด้วยตนเอง ฉบับแรก Claude in Chrome จบช่วงทดลองและเปิดใช้งานทั่วไปอย่างเป็นทางการ (GA) แก่ผู้ใช้แบบเสียค่าบริการทุกแพ็กเกจ ฉบับที่สอง Claude Cowork เวอร์ชันเดสก์ท็อปผนวกเบราว์เซอร์ของตนเองไว้ในตัว โดยไม่ต้องติดตั้งส่วนขยายใด ๆ เริ่มทยอยปล่อยให้ผู้ใช้ Pro, Max และ Team ในสัปดาห์นี้ ครอบคลุม macOS, Windows และ Linux ส่วนผู้ดูแลระบบระดับ Enterprise เปิดใช้งานได้ทันที

ส่วนขยายบน Chrome: โหมด auto mode ที่ไม่ต้องอนุมัติทีละขั้น

Claude in Chrome เริ่มทดลองในวงจำกัดกับแพ็กเกจ Max ตั้งแต่เดือนสิงหาคม 2568 ขยายสู่แพ็กเกจเสียค่าบริการอื่นในเดือนธันวาคม 2568 และเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม 2569 แถบด้านข้างได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเซสชัน Cowork จนกระทั่งครั้งนี้จึงเข้าสู่สถานะ GA อย่างเป็นทางการ การเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญที่สุดคือการนำโหมด auto mode แบบเดียวกับ Claude Code เข้ามาใช้ ผู้ใช้ไม่ต้องกดอนุมัติทุกการคลิกอีกต่อไป สถานการณ์ที่ทางบริษัทระบุไว้ชัดเจนคืองานที่ไม่มีตัวเชื่อมต่อและไม่มี API พร้อมใช้ ได้แก่ แดชบอร์ดภายในองค์กร ระบบเก่า และเว็บพอร์ทัลของคู่ค้า

ควบคู่กับการผ่อนคลายขั้นตอนอนุมัติ บริษัทได้เปิดเผยมาตรการป้องกันการแทรกคำสั่ง (prompt injection) สามชั้น ดังนี้

• การฝึกโมเดล: ฝึก Claude ด้วยคลังตัวอย่างการโจมตีที่ขยายเพิ่มต่อเนื่อง เพื่อให้รู้ทันคำสั่งอันตรายที่ซ่อนอยู่ในหน้าเว็บ
• การสแกนด้วย probe: ตรวจผลลัพธ์ที่เครื่องมือส่งกลับว่ามีร่องรอยการแทรกคำสั่งหรือไม่ หากพบจะเตือนให้ Claude ปฏิบัติต่อเนื้อหานั้นด้วยความระแวดระวัง
• ตัวจำแนกด้านความปลอดภัย: ก่อนลงมือปฏิบัติ จะตรวจว่าการกระทำนั้นยังตรงกับคำสั่งเดิมของผู้ใช้หรือไม่ หากไม่ตรงจะถูกระงับ

ตัวเลขจากการทดสอบแบบ red team ที่เปิดเผยคือ เมื่อไม่มีมาตรการป้องกัน อัตราความสำเร็จของการโจมตีต่อ Opus 4.5 อยู่ที่ 17.6% และต่อ Opus 5 อยู่ที่ 3.8% เมื่อเปิด probe ร่วมกับตัวจำแนกด้านความปลอดภัย Sonnet 5 และ Opus 5 ลดลงเหลือ 0% ส่วน Fable 5 อยู่ที่ 0.3%

เบราว์เซอร์ในตัวของ Cowork: แยกขาดจากเบราว์เซอร์ส่วนตัว

ประกาศฉบับที่สองเดินคนละเส้นทาง Cowork เวอร์ชันเดสก์ท็อปมีเบราว์เซอร์ในตัว เมื่อมอบหมายงานบนเว็บ เบราว์เซอร์จะเปิดขึ้นในแถบด้านข้าง โดย Claude เป็นผู้นำทาง อ่าน คลิก และพิมพ์เอง หัวใจของการออกแบบคือการแยกข้อมูล กล่าวคือระบบจะไม่แตะแท็บ บุ๊กมาร์ก และรหัสผ่านของผู้ใช้ เว้นแต่ผู้ใช้แบ่งปันเอง หากงานจำเป็นต้องเข้าสู่ระบบ สามารถนำเข้าข้อมูลการเข้าสู่ระบบทีละเว็บไซต์จาก Chrome, Edge หรือ Firefox ได้ แต่เว็บไซต์ธนาคาร อีเมล และไซต์ที่ใช้ SSO ถูกยกเว้นโดยค่าเริ่มต้น เว้นแต่ผู้ใช้เลือกรวมเข้ามาเอง ทางบริษัทระบุตรงไปตรงมาว่ามาตรการเหล่านี้ “ลดความเสี่ยงได้อย่างมีนัยสำคัญ แต่ไม่อาจขจัดได้ทั้งหมด” และแนะนำให้เริ่มจากเว็บไซต์ที่ไว้วางใจก่อน

นัยเชิงเทคโนโลยี: เริ่มแตะ “โลกอีกครึ่งที่ไม่มี API”

ตลอดสองปีที่ผ่านมา การขยายตัวของตัวแทน AI ตั้งอยู่บน API และตัวเชื่อมต่อเป็นหลัก ระบบที่เชื่อมได้เท่านั้นจึงจะทำให้อัตโนมัติได้ แต่งานที่กินแรงคนจริง ๆ ในองค์กรมักอยู่ในอีกครึ่งที่เชื่อมไม่ได้ ทั้งหน้าจอระบบเก่าที่ใช้มาสิบกว่าปี เว็บยื่นเอกสารของหน่วยราชการและศุลกากร ตลอดจนพอร์ทัลสั่งซื้อที่คู่ค้าแต่ละรายสร้างขึ้นเอง การสั่งงานผ่านเบราว์เซอร์ทำให้แนวทาง “คนคลิกอย่างไร Claude ก็คลิกอย่างนั้น” เป็นไปได้จริง เท่ากับข้ามต้นทุนการเชื่อมต่อระบบไปได้ การประกาศทั้งสองเรื่องในวันเดียวกันจึงมีเหตุผล ฉบับหนึ่งทำหน้าที่กระจายการใช้งาน อีกฉบับทำหน้าที่แยกขอบเขตข้อมูลออกจากกัน

ความหมายต่อผู้บริหาร

สำหรับผู้บริหาร ประเด็นไม่ใช่ว่าจะใช้หรือไม่ใช้ แต่คือต้องขีดเส้นก่อนแล้วจึงเปิดใช้ โหมด auto mode ที่ตัดการอนุมัติทีละขั้นออกไป เท่ากับย้ายขอบเขตสิทธิ์ของระบบภายในจากดุลพินิจของคน ไปอยู่ที่การตั้งค่าของบัญชีผู้ใช้ และเมื่อทางบริษัทเองยอมรับว่าความเสี่ยงเป็นศูนย์ไม่ได้ อีกทั้งยกเว้นธนาคารและอีเมลออกโดยค่าเริ่มต้น ย่อมหมายความว่าคำถามที่ว่าระบบใดมอบหมายได้บ้าง ควรเป็นระเบียบภายในของบริษัท ไม่ใช่ปล่อยให้พนักงานแต่ละคนตัดสินเอง ข้อเสนอให้ลองทำคือเลือกแดชบอร์ดภายในที่อ่านอย่างเดียวสักหนึ่งจุด ใช้บัญชีเฉพาะกิจที่จำกัดสิทธิ์ ทดลองสักหนึ่งสัปดาห์ แล้วจึงตัดสินใจว่าจะขยายไปยังระบบที่มีสิทธิ์เขียนข้อมูลหรือไม่