บริษัทมีประชุมประจำสัปดาห์ แต่ที่บ้านไม่เคยมี — เอาวินัยทีมบริหารกลับมาใช้รักครอบครัว

สงชัยทำธุรกิจโรงงานแปรรูปอาหารทะเลส่งออกอยู่ที่ชลบุรี ในบริษัทเขามีระบบประชุมประจำสัปดาห์ที่ชัดเจนมาก ทุกวันจันทร์เวลาแปดโมงเช้า หัวหน้าแผนกรายงานความคืบหน้า ปัญหาที่ติดขัดก็คุยแก้กันสดๆ ในที่ประชุม มติที่ได้ก็จดบันทึกไว้ทุกครั้ง สามปีที่ผ่านมายอดขายโตขึ้นเท่าตัว เขามักพูดว่า "บริษัทเดินหน้าได้เป็นระบบ เพราะเรารู้จักประชุมกัน"

แต่พอกลับถึงบ้าน ระหว่างเขากับภรรยาและลูกสองคนที่กำลังเรียนมัธยมปลาย แทบไม่มี "เวลาสื่อสารที่แน่นอน" เลย เรื่องต่างๆ มักถูกพูดแบบ "เผื่อมีจังหวะ" — กินข้าวอยู่ดีๆ ก็ถูกภรรยาถามแทรกว่าโอนค่าเทอมหรือยัง ลูกอยากลาไปงานวันเกิดเพื่อน ก็ต้องรอจังหวะที่พ่อวางมือถือถึงจะพูดได้ สุดท้ายไม่ถูกขัดจังหวะ ก็ถูกเข้าใจผิดว่าใจร้อน ความไม่พอใจสะสมมากขึ้นเรื่อยๆ จนวันศุกร์คืนหนึ่งก็ระเบิดออกมาเป็นประโยค "พ่อไม่เคยสนใจบ้านนี้เลย"

สงชัยกลับมาคิดได้ว่า วินัยที่เขามอบให้พนักงาน ไม่เคยมอบให้คนในครอบครัวเลยสักครั้ง — เวลาที่แน่นอน วาระที่ชัดเจน และกติกาการพูดทีละคน นี่คือสิ่งที่บทเรียนนี้จะพาไปเรียนรู้

ทำไมถึงต้องทำแบบนี้

รูดอล์ฟ เดรกเคอร์ส (Rudolf Dreikurs) จิตแพทย์ชาวออสเตรีย เสนอแนวคิด "สภาครอบครัว" (Family Council) ไว้ในงานเขียนคลาสสิกของเขา โดยเสนอว่าครอบครัวควรประชุมกันอย่างสม่ำเสมอเหมือนองค์กรประชาธิปไตย ให้สมาชิกทุกคนรวมถึงเด็กๆ มีสิทธิ์พูดและมีส่วนร่วมตัดสินใจอย่างเท่าเทียม เขาพบว่าความขัดแย้งในครอบครัวจำนวนมาก ไม่ได้เกิดจากเรื่องที่รุนแรงจริงๆ แต่เกิดจากการที่สมาชิกในบ้าน "หาจังหวะที่จะถูกรับฟังอย่างจริงจังไม่เจอ" จนต้องใช้การบ่น การงอน หรือสงครามเย็นเพื่อแย่งความสนใจ

แพทริก เลนซิโอนี (Patrick Lencioni) ที่ปรึกษาด้านการบริหาร ก็ชี้ไว้ในหนังสือ Death by Meeting ว่า ทีมที่ไม่มีจังหวะการประชุมที่แน่นอน ปัญหาจะไม่หายไปไหน แต่จะสะสมและบิดเบี้ยวมากขึ้นเรื่อยๆ จนสุดท้ายระเบิดออกมาด้วยวิธีที่แพงที่สุด ไม่ว่าจะเป็นการลาออก ความขัดแย้ง หรือโปรเจกต์ล่ม เขาเสนอว่าทีมต้องมี "ประชุมประจำสัปดาห์" เพื่อจัดการความคืบหน้าระยะสั้น พร้อมวาระและกรอบเวลาที่ชัดเจน เพื่อเปลี่ยนสิ่งที่วุ่นวายให้เป็นบทสนทนาที่ควบคุมได้