นำใจก่อนนำงาน: การเป็นผู้นำทีมไทยในชีวิตประจำวัน

ที่โรงงานแห่งหนึ่งในไทย สายการแพ็คสินค้ากำลังเร่งส่งของ หัวหน้างานเห็นพนักงานผู้หญิงคนหนึ่งแพ็คของผิดวิธี จึงตะโกนตักเตือนต่อหน้าเพื่อนร่วมทีมทั้งแผนก พนักงานคนนั้นไม่พูดอะไรตอนนั้น แต่วันรุ่งขึ้นก็ยื่นใบลาออก หัวหน้างานงุนงงมาก บอกว่า "ผมก็ไม่ได้ดุแรงอะไร แค่บอกว่าทำผิดตรงไหน" แต่เขาไม่รู้ว่าปัญหาไม่ได้อยู่ที่ "พูดว่าอะไร" แต่อยู่ที่ "พูดต่อหน้าคนอื่น"

ทำไม

คนไทยในที่ทำงานให้ความสำคัญกับ "หน้า" มาก ไม่ใช่แค่ภาพลักษณ์ส่วนตัว แต่เป็นความรู้สึกว่าได้รับความเคารพต่อหน้าคนอื่นในกลุ่ม ถูกตักเตือนต่อหน้าคนอื่น ต่อให้น้ำเสียงเรียบๆ ก็อาจรู้สึกเหมือนถูกทำให้อับอายได้ นี่ไม่ใช่เรื่องใจน้อย แต่เป็นวัฒนธรรมที่ให้คุณค่ากับความกลมเกลียวของกลุ่มและการไม่ทำให้ใครเสียหน้า ในทฤษฎีพฤติกรรมองค์กร นอกจากผลลัพธ์จะยุติธรรมหรือไม่ (ความเป็นธรรมด้านการจัดสรร) พนักงานยังสนใจว่ากระบวนการที่ปฏิบัติกับเขาให้เกียรติหรือเปล่า (ความเป็นธรรมด้านกระบวนการ) การดุต่อหน้าคนอื่นคือตัวอย่างชัดเจนของการทำลายความเป็นธรรมด้านกระบวนการ

ถ้าความขัดแย้งเล็กๆ ไม่ได้รับการจัดการที่ดี มันจะไม่หายไปเอง มีแต่จะเดินไปสองทาง ทางแรกคือคนที่โดนจะเก็บงำความรู้สึก ขวัญกำลังใจค่อยๆ หมดไป จนสุดท้ายลาออก ทางที่สองคือแอบไปบ่นกับเพื่อนร่วมงานคนอื่น จนกลายเป็นทั้งทีมไม่ไว้ใจหัวหน้า กว่าจะสังเกตเห็นว่าบรรยากาศทีมไม่ดี มักพลาดจังหวะที่ดีที่สุดในการแก้ไขไปแล้ว

วิธีทำ

1. เรื่องงานพูดต่อหน้าได้ เรื่องของคนต้องพูดกันส่วนตัว

การปรับปรุงวิธีทำงานหรือทบทวนขั้นตอน พูดในที่ประชุมได้ แต่ถ้าจะเอ่ยชื่อว่าใครทำผิด หรือตำหนินิสัยใคร ต้องเก็บไว้คุยเป็นการส่วนตัวเสมอ หลักง่ายๆ คือ ชมได้ในที่สาธารณะ เตือนไว้คุยตัวต่อตัว