เดินไปประชุมก็พอ: ซ่อนการเผาผลาญไว้ในช่องว่างปฏิทินผู้บริหาร

คุณจาง เหว่ยหมิง เป็นผู้จัดการทั่วไปโรงงานชิ้นส่วนรถยนต์สัญชาติไต้หวันที่จังหวัดระยอง ทุกเช้าเขาต้องขับรถจากที่พักในกรุงเทพฯ นานเกือบชั่วโมงไปโรงงาน จากนั้นประชุมสายการผลิตรวดสามรอบ ตอนเที่ยงต้องขับรถต่อไปชลบุรีเพื่อพบลูกค้า ตกเย็นยังต้องรับมือกับวิดีโอคอลข้ามประเทศกับสำนักงานใหญ่ที่ไต้หวัน แอปสุขภาพในมือถือของเขาบอกว่า วันหนึ่งเดินไม่ถึงหนึ่งพันห้าร้อยก้าว น้อยกว่าพนักงานสายการผลิตในโรงงานเดียวกันถึงสิบเท่า

ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากออกกำลังกาย แต่ปฏิทินงานไม่มีช่องว่างให้เลย บัตรสมาชิกฟิตเนสนอนอยู่ในกระเป๋าสตางค์แปดเดือนแล้ว แผนตื่นตีห้าไปวิ่งก็อยู่ได้แค่สามวันก่อนจะพังเพราะลูกค้าขอนัดประชุมกะทันหัน นี่ไม่ใช่ปัญหาเรื่องความมุ่งมั่น แต่เป็นเพราะออกแบบแผนออกกำลังกายผิดตั้งแต่ต้น—ไปมองว่า "ออกกำลังกาย" กับ "งาน" เป็นสองเรื่องที่ขัดแย้งกัน

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

เจมส์ เอ. เลอวีน (James A. Levine) แพทย์ต่อมไร้ท่อจากคลินิกเมโย (Mayo Clinic) เสนอแนวคิด "การเผาผลาญพลังงานจากกิจกรรมที่ไม่ใช่การออกกำลังกาย" (NEAT: Non-Exercise Activity Thermogenesis) ในช่วงยุค 2000 โดยชี้ว่าพลังงานที่ร่างกายใช้ในแต่ละวัน นอกจากอัตราเผาผลาญพื้นฐานกับการออกกำลังกายที่ตั้งใจทำแล้ว ยังมีสัดส่วนไม่น้อยมาจากการเดิน การยืน การขึ้นบันได หรือแม้แต่การขยับตัวเวลานั่ง งานวิจัยของเลอวีนพบว่า ระหว่างคนที่มีกิจกรรมสูงกับต่ำ ค่า NEAT ต่างกันได้ถึงวันละสองพันแคลอรี่ ซึ่งมากกว่าการออกกำลังกายในฟิตเนสหนึ่งครั้งเสียอีก สำหรับผู้บริหารที่ปฏิทินเต็มไปด้วยการประชุม แทนที่จะฝืนหาเวลาหนึ่งชั่วโมงไปออกกำลังกาย สู้ยัดการเผาผลาญเข้าไปในช่วงเวลาเดินทาง รอคอย และเปลี่ยนสถานที่ที่มีอยู่แล้วจะง่ายกว่า