โบนัสนโยบาย: BOI ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก และเงินอุดหนุน

ผู้ประกอบการ SME ไทยรายหนึ่งบริหารโรงงานผลิตชิ้นส่วนแม่นยำที่ป้อนสินค้าให้ผู้ผลิตชิ้นส่วนรถยนต์ มีพนักงานสามสิบกว่าคน เพื่อนในวงการเดียวกันเอ่ยถึงว่า "โรงงานข้างบ้านได้รับการยกเว้นภาษีเงินได้นิติบุคคลหลายปีเพราะสิทธิประโยชน์ BOI" เขาจึงไปตรวจสอบอย่างจริงจังเป็นครั้งแรก และพบว่าสายการผลิตของตัวเองเข้าเงื่อนไขประเภทกิจการที่ได้รับการส่งเสริมอยู่แล้ว เพียงแต่ช่วงเวลายื่นคำขอผ่านจุดที่ดีที่สุดของปีนั้นไปแล้ว บวกกับตัวเองไม่คุ้นเคยกับขั้นตอนเลย การประเมินและเตรียมเอกสารจึงใช้เวลาไปเกือบครึ่งปี พลาดช่วงเวลาสิทธิประโยชน์ทางภาษีที่ควรจะได้รับเร็วกว่านี้ไปอย่างน่าเสียดาย นี่ไม่ใช่กรณีเดียว แต่เป็นสถานการณ์ร่วมของผู้ประกอบการ SME ส่วนใหญ่ สิทธิประโยชน์ทางนโยบายมีอยู่เสมอ แต่ "การรู้" มักช้ากว่า "การเกิดขึ้นจริง" เสมอ

ทำไมถึงเป็นแบบนี้

สิทธิประโยชน์ BOI (คณะกรรมการส่งเสริมการลงทุน) มาตรการพิเศษของระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก (EEC) และเงินอุดหนุนอุตสาหกรรมต่างๆ ของไทย โดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นเครื่องมือที่รัฐบาลใช้ชี้นำเงินทุนให้ไหลไปยังอุตสาหกรรมและพื้นที่เป้าหมาย นโยบายเหล่านี้มีลักษณะเฉพาะหลายประการที่ทำให้ "ต้องติดตามเชิงรุก" มากกว่า "รอการแจ้งเตือน": ประการแรก นโยบายจะปรับประเภทกิจการที่ส่งเสริมและเงื่อนไขไปตามทิศทางนโยบายอุตสาหกรรม อุตสาหกรรมเดียวกันปีนี้เข้าเงื่อนไข ปีหน้าเงื่อนไขอาจเปลี่ยนไปแล้ว ประการที่สอง เงินอุดหนุนและสิทธิประโยชน์ส่วนใหญ่มีช่วงเวลายื่นคำขอและโควตาจำกัด ไม่ใช่ "ยื่นได้ตลอดเวลา" ประการที่สาม ข้อมูลทางการเผยแพร่กระจายอยู่ในหน่วยงานต่างๆ (BOI กระทรวงอุตสาหกรรม กระทรวงการคลัง จังหวัด) ไม่มีใครส่งมาให้ผู้ประกอบการโดยตรง กล่าวอีกนัยหนึ่ง โบนัสนโยบายคือ "โอกาสเก็งกำไรจากความไม่สมมาตรของข้อมูล" ยิ่งสร้างแหล่งข้อมูลที่มั่นคงได้เร็วเท่าไร ยิ่งตัดสินใจได้ทันทีที่ช่วงเวลายื่นคำขอเปิด แทนที่จะมาเสียใจภายหลังที่พลาดโอกาสไป